بِنَفْسى أَنْتَ ...

  ... بِنَفْسى أَنْتَ مِنْ مُغَیَّبٍ لَمْ یَخْلُ مِنّا، بِنَفْسى أَنْتَ مِنْ نازِحٍ ما نَزَحَ عَنّا،
بِنَفْسى أَنْتَ أُمْنِیَّةُ شائِقٍ یَتَمَنّى، مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَکَراً فَحَنّا،
بِنَفْسى أَنْتَ مِنْ عَقیدِ عِزٍّ لایُسامى، بِنَفْسى أَنْتَ مِنْ أَثیلِ مَجْدٍ لایُجارى،
بِنَفْسى أَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ لاتُضاهى، بِنَفْسى أَنْتَ مِنْ نَصیفِ شَرَفٍ لایُساوى ...

فرازی از دعای پرفیض ندبه


*****

آقا ! بیا، به خاطر یاران ظهور کن       ما را از این، هوای سراسیمه دور کن.
آقا ! بیا، به حرمت مفهوم انتظار       اشعار ساده ما را، مرور کن.
وقتی برای بدرقه عشق می روی،       از کوچه های خلوت ما هم، عبور کن.

*****

 عمریست در هوای خودت، گریه می کنی. 
عمریست با نوای خودت، گریه می کنی.

گاهی، کنار تربت مخفی مادرت (س) 
بر خاک آشنای خودت گریه می کنی.

یک شب، کنار پنجره فولاد می روی 
با حاجت و دعای خودت، گریه می کنی.

شبهای جمعه، زائر شش گوشه می شوی 
با یاد کربلای خودت، گریه می کنی.

با خواندن زیارت ناحیه تا سحر، 
با سوز روضه های خودت، گریه می کنی.

لایق نبوده ایم، انیس غمت شویم 
با درد و غصه های خودت، گریه می کنی.

ما که اهمیت به غیابت نمی دهیم 
از غربتت، برای خودت، گریه می کنی.

کس تاب آن نداشته، هم گریه ات شود
تنها، تو، پا به پای خودت، گریه می کنی.


 *****

/ 0 نظر / 41 بازدید