« درد دل با امام زمان (عج) »

( اشعار و دل نوشته ها )

ای سایه ات، همیشه به روی سرم! بیا ...

... السَّلاَمُ عَلَى مَهْدِیِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْکَلِمِ‏،
السَّلاَمُ عَلَى خَلَفِ السَّلَفِ وَ صَاحِبِ الشَّرَفِ، السَّلاَمُ عَلَى حُجَّةِ الْمَعْبُودِ
وَ کَلِمَةِ الْمَحْمُودِ، السَّلاَمُ عَلَى مُعِزِّ الْأَوْلِیَاءِ وَ مُذِلِّ الْأَعْدَاءِ،
السَّلاَمُ عَلَى وَارِثِ الْأَنْبِیَاءِ وَ خَاتِمِ الْأَوْصِیَاءِ، السَّلاَمُ عَلَى الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ
وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ، السَّلاَمُ عَلَى السَّیْفِ الشَّاهِرِ وَ الْقَمَرِ الزَّاهِرِ وَ النُّورِ الْبَاهِرِ،
السَّلاَمُ عَلَى شَمْسِ الظَّلاَمِ وَ بَدْرِ التَّمَامِ، السَّلاَمُ عَلَى رَبِیعِ الْأَنَامِ وَ نَضْرَةِ الْأَیَّامِ، ‏
السَّلاَمُ عَلَى صَاحِبِ الصَّمْصَامِ وَ فَلاَّقِ الْهَامِ، السَّلاَمُ عَلَى الدِّینِ الْمَأْثُورِ
وَ الْکِتَابِ الْمَسْطُورِ، السَّلاَمُ عَلَى بَقِیَّةِ اللَّهِ فِی بِلاَدِهِ وَ حُجَّتِهِ عَلَى عِبَادِهِ ...


*****

ای سایه ات، همیشه به روی سرم! بیا.       ای با نگاه خود، همه جا یاورم! بیا.

در این دیار غربت یخ بستۀ کدر،       زنجیر غم، نشسته به بال و پرم، بیا.

گرداب معصیت، به درون می کشد، مرا       تا موج آب، رد نشده از سرم، بیا.

هر شب، برای آمدنت سمت آسمان       با التماس، دست دعا می برم، بیا.

تا زنده ام، اگر نشد آقا ببینمت؛       لطفی به من نما و دم آخرم بیا.

******

مانده ام؛ با غم هجران نگارم، چه کنم؟     عمر بگذشت و ندیدم رخ یارم، چه کنم؟

چشم آلوده کجا، دیدن دلدار، کجا؟     چشم دیدار رخ یار ندارم، چه کنم؟

با نگاهی بگشا، عقدۀ دیرین مرا     کز فراقت، گره افتاده به کارم، چه کنم؟

جلوه ای کن که دمی، روی نکویت نگرم     گر چه لایق نبود، دیده تارم، چه کنم؟

اشک می ریزم و با غصۀ دل همراهم     که ز هجران تو من، اشک نریزم چه کنم؟

******

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۱٢:٢٤ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٥ اسفند ۱۳٩۱
تگ ها :