« درد دل با امام زمان (عج) »

( اشعار و دل نوشته ها )

لَیْتَ شِعْرى أَیْنَ اسْتَقَرَّتْ بِکَ النَّوى ...

یَابْنَ السّادَةِ الْمُقَرَّبینَ، یَابْنَ النُّجَباءِ الْأَکْرَمینَ، یَابْنَ الْهُداةِ الْمَهْدِیّینَ،
یَابْنَ الْخِیَرَةِ الْمُهَذَّبینَ، یَابْنَ الْغَطارِفَةِ الْأَنْجَبینَ، یَابْنَ الْأَطائِبِ الْمُطَهَّرینَ،
یَابْنَ الْخَضارِمَةِ الْمُنْتَجَبینَ، یَابْنَ الْقَماقِمَةِ الْأَکْرَمینَ، یَابْنَ الْبُدُورِ الْمُنیرَةِ،
یَابْنَ السُّرُجِ الْمُضیئَةِ، یَابْنَ الشُّهُبِ الثّاقِبَةِ، یَابْنَ الْأَنْجُمِ الزّاهِرَةِ،
یَابْنَ السُّبُلِ الْواضِحَةِ، یَابْنَ الْأَعْلامِ اللّائِحَةِ، یَابْنَ الْعُلُومِ الْکامِلَةِ،
یَابْنَ السُّنَنِ الْمَشْهُورَةِ، یَابْنَ الْمَعالِمِ الْمَأْثُورَةِ، یَابْنَ الْمُعْجِزاتِ الْمَوْجُودَةِ،
یَابْنَ الدَّلائِلِ الْمَشْهُودَةِ، یَابْنَ الصِّراطِ الْمُسْتَقیمِ، یَابْنَ النَّبَأِ الْعَظیمِ،
یَابْنَ مَنْ هُوَ فى أُمِّ الْکِتابِ لَدَى اللَّهِ عَلِىٌّ حَکیمٌ، یَابْنَ الْآیاتِ وَ الْبَیِّناتِ،
یَابْنَ الدَّلائِلِ الظّاهِراتِ، یَابْنَ الْبَراهینِ الْواضِحاتِ الْباهِراتِ، یَابْنَ الْحُجَجِ الْبالِغاتِ،
یَابْنَ النِّعَمِ السّابِغاتِ، یَابْنَ طه وَ الْمُحْکَماتِ، یَابْنَ یس وَ الذّارِیاتِ،
یَابْنَ الطُّورِ وَ الْعادِیاتِ، یَابْنَ مَنْ دَنی فَتَدَلّى
فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنى، دُنُوّاً وَ اقْتِراباً مِنَ الْعَلِىِّ الْأَعْلى،
لَیْتَ شِعْرى أَیْنَ اسْتَقَرَّتْ بِکَ النَّوى،
بَلْ أَىُّ أَرْضٍ تُقِلُّکَ أَوْ ثَرى، أَبِرَضْوى أَوْ غَیْرِها أَمْ ذى طُوى ...  


*****

هر شب، یتیم توست دل جمکرانی ام        جانم به لب رسیده، بیا یار جانی ام.
از بادها نشانی تان را گرفته ام          عمری است عاجزانه پی آن نشانی ام.
طی شد جوانی من و رؤیت نشد رخت         « شرمنده جوانی از این زندگانیم. »
با من بگو که خیمه کجا می کنی به پا؟         آخر چرا به خاک سیه می نشانی ام.
در این دهه اگر چه صدایت گرفته است        یک شب بخوان به صوت خوش آسمانی ام.
در روضه، احتمال حضورت قوی تر است          شاید به عشق نام عمویت بخوانی ام.
هم پیر قد خمیدگی زینب توام           هم داغدار آن دو لب خیزرانی ام.
این روزها که حال مرا درک می کنی          بگذار دست بر دل آتشفشانی ام.
در به دری برای غلام تو خوب نیست          تأیید کن که نوکر صاحب زمانی ام.


*****

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۸:۳٧ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٥ آذر ۱۳٩۱
تگ ها :