« درد دل با امام زمان (عج) »

( اشعار و دل نوشته ها )

پا در رکاب عدل کن ای منجی بشر ! ...

آیا شود که روی تو بینم ، نگار من !         آرام بخش جان و دل بیقرار من.
یک بار اگر وصال تو گردد مرا نصیب         روشن شود چو روز، شبانگاه تار من.
گویند حسن روی تو ، گل را خجل کند         پنهان مکن جمال ز من ، گل عذار من.
ای یوسف زمانه و ای پور فاطمه !         رحمی ز لطف ، بر دل زار و نزار من.
کی می شوم ز قید هجر تو من رها ؟         خواهد رسید کی به سر این انتظار من؟
می دانم اینکه ؛ لایق وصل تو نیستم          اما امید وصل تو باشد، شعار من.
گر تو نظر ز لطف و کرم سوی من کنی          سامان بگیرد این دل از غم فگار من.
مستم کن از شراب طهور محمدی (ص)         پایان بده به مستی و خواب و خمار من.
ای بیکرانه بحر ! به موجی ز روی لطف          در هم فرو بریز ، تو سد و حصار من.
خشکید ریشه هستی ز ظلم و جور          بر کش سلاح ظلم ستیزی ، نگار من.
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان (عج) !         سربازی سپاه تو شد ، افتخار من.
پا در رکاب عدل کن ای منجی بشر !         تا سر رسد غمِ دل امیدوار من.
من سر به نزد هیچ کسی خم نمی کنم          اما گدایی درِ تو ، افتخار من.
خود کمترین گدای سر کوی تو منم          ای شهریار عالم و ای شهریار من !
در هر دو نشئه غیر امیدی به لطف تو          چیزی ندارم آنکه بیاید به کار من.
در انتظار روی تو ای پور عسگری !         رفته ز دست ، طاقت و صبر و قرار من.
این آتشی که هجر تو افکنده در دلم          بی آب وصل ، سر بکشد از مزار من.
یابن الحسن! به جد گرامت که از فراق          بی برگ و بار، همچو خزان شد بهار من. 

 
****

حبیب دل ! ز چه رو ، من تو را نمی بینم ؟ 
تویی عیان همه جا ، من چرا نمی بینم ؟

جواب خویش دهم ، از زبان خویش به خویش 
که من اسیر هوایم ، تو را نمی بینم.

صفای عالم هستی ! ، صفای وصلم ده 
که بی تو در همه عالم ، صفا نمی بینم.

الاّ برای دلِ مستمندِ درد کشم ، 
به غیر دیدن رویت ، دوا نمی بینم.

طبیب خسته دلان ! خسته ام ز هجرانت 
عنایتی ، کـه بـه جز تو ، شفا نمی بینم.

نوای من ! به دل بی نوا نگاهی کن 
که بینوای تو را من ، گدا نمی بینم.

غریب عصر و زمان ، صاحب الزّمان ، مهدی ! 
کسی بـه غریبی تو ، آشنا نمی بینم. 

****

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ آذر ۱۳٩٠
تگ ها :