« درد دل با امام زمان (عج) »

( اشعار و دل نوشته ها )

اربعین حسینی (ع)

باسمه تعالی
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین ...
السلام علي ولي الله و حبيبه‌، السلام علي خليل الله و نجيبه‌،
السلام علي صفي الله و ابن صفيه ...

 

اربعین آمد و اشکم، ز بصر می آید    &     گوئیا زینب محزون، ز سفر می آید.
باز در كرببلا، شيون و شينی برپاست    &     كز اسیران ره شام، خبر می آید.
رود، رودی، شنوم از طرف شـام، مـگـر    &     ام ليلا به سر، نعش پسر می آيد؟
كاش می داد كسی، بر علی اكبر، پيغام    &     کای جوان، مادر پيرت ز سفر می آيد.
و علی اصغر بی شير بداند كـه رباب    &     با دل و سینه پـر خون جگر، می آيد.
ای صبا ! گوی به عباس، كه از جا برخيز    &     ام كلثـوم تو، خم گشته كمر، می آيد.
« صامتا »! از چه نگفتی بـه سر قبر حسين    &     عابدين، خون جگر و ديده تر، می آيد؟  

 

از آن ساعت که خود را ناگزیر از تو جدا کردم   &   تو بر نی بودی و دیدی چها دیدم، چها کردم؟
گمان بر ماندن و قبر تو را دیدن، نمی بردم   &   ولی فیض زیارت را، تمنا از خدا کردم.
به یادم مانده آن روزی، که می جستم ترا، اما   &    تنت پیدا به زیر سنگ و تیر و نیزه ها کردم.
تو را ای آشنای دل، اگر نشناختم آن روز    &   مرا اکنون تو نشناسی؛ وفا بین تا کجا کردم.
تن چاک تو را چون جان، گرفتم در برم اما   &   برای حفظ اطفالت، تو را آخر، رها کردم.
بسان شمع آبم کرد، بانگ آب، آب تو    &    اگر چه تشنه بودم، چشمه های چشم وا کردم.
میان خیمه های سوخته، همچون دلم٬ آن شب   &   نماز خود نشسته خواندم و بر تو دعا کردم.
شکسته جای مُهرت را، ز بی مِهری به نی دیدم   &   شکستم فرق خویش و اقتدا بر مقتدا کردم.
ولی هرگز ندادم عجز را ره در حریم دل   &   سخنرانی میان دشمنان، چون مرتضی کردم.

 

فرارسیدن " اربعین جانسوز حسینی (ع) "
را به محضر مبارک حضرت ولی عصر (عج)، مقام معظم رهبری،
و تمامی شیعیان جهان و ارادتمندان و عزاداران حسینی (ع)،  
تسلیت و تعزیت عرض می نماییم.



« اربعین حسینی ؛ میثاق دوباره با شهدای کربلاء »

حضرت امام جعفر صادق (ع): « بَکَتِ السَّماءُ عَلَی الحُسَین أربَعینَ یَوماً بالدَّم. » ، « آسمان چهل روز بر حسین (ع)، خون گریه کرد. »

حضرت امام حسن عسکری (ع): « نشانه های مؤمن، پنج چیز است: 51 رکعت نماز در شبانه روز، زیارت اربعین، انگشتر در دست راست، بر خاک گذاشتن پیشانی و بلند گفتن " بسم اللّه الرحمن الرحیم " در نماز. » 

" بيستم ماه صفر "، در تاريخ ، به عنوان " اربعين حسيني (ع) " مشهور شده است. در برخی از روايات، به بزرگداشت اين روز اشاره شده است.
عاشورا، روز شهادت حماسه سازان و اربعین، روز زیارت مرقد عاشورا سازان است. عاشورا، خروش خون حسین و اربعین، پژواک این فریاد ظلم شکن است. عاشورا و اربعین، نقطه ابتدا و انتهای عشق نیست؛ بلکه چله عارفانه تشیع سرخ علوی است. عاشورا تا اربعین، نقطه اوج عشق حسینی است. عاشورا، زمانه خون و ایثار است و اربعین، بهانه تبلیغ و پیمان. در عاشورا، امام حسین (ع) با تاریخ، سخن گفت و در اربعین، تاریخ، پای درس حسین (ع) نشست. اربعین؛ فرصتی برای اعلام همبستگی با عاشوراست.
در بحارالانوار ( به نقل از سید بن طاووس ) آمده است :
" لَمّا رَجَعَتِ نِساءُ الحُسَینِ (ع) وعِیالُهُ مِنَ الشّامِ و بَلَغوا إلَی العِراقِ قالُو لِلدَّلیلِ: مُرَّ بِنا عَلی طَریقِ کَربَلاءَ فَوَصَلُوا إلی مَوضِعِ المَصرَعِ ... وَ اجتَمَعَت إلَیهِم نِساءُ ذلِک السَّوادِ و أقامُوا عَلی ذلِکَ أیّاماً "
" چون همسران و اهل بیت امام حسین (ع) از شام بازگشتند و به عراق رسیدند، به راهنما گفتند: « ما را از راه کربلا ببر». به قتلگاه شهیدان رسیدند ... در این هنگام زنان اهل آن وادی گرد ایشان جمع شدند و چند روز عزاداری کردند. "
از مقدس ترین و با فضیلت ترین عبادت هایی که در فرهنگ روایی اسلام به آن سفارش شده، زیارت اولیای الهی و امامان معصوم ( علیهم السلام ) است و در میان آن بزرگواران، زیارت امام حسین (ع) اهمیت ویژه ای دارد. امام جعفر صادق (ع) به ابن بُکَیر که از ترس در راه زیارت امام حسین (ع) سخن می گفت، فرمود: « آیا دوست نداری که خداوند تو را در راه ما ترسان ببیند؟ »

گرامیداشت چهلمین روز شهادت جانسوز و مظلومانه پرچمدار بزرگ اسلام ؛ حضرت اباعبداله الحسین ( علیه السلام ) و یاران باوفای ایشان ؛ زنده نگه داشتن یاد و خاطره او و پاسداری از ارزش های معنوی است.
پس از شهادت حضرت امام حسین (ع) در عاشورای سال 61 هجری قمری در کربلاء، رفتن سر پاک و مقدس آن حضرت (ع) بر بالای نیزه، اسارت اهل بیت او و دفن پیکر مطهرش توسط امام سجاد (ع) و اهالی قبیله بنی اسد، عاشقان آن حضرت (ع)، از نخستین اربعین پس از شهادت آن بزرگوار (ع)، با وجود حاکمیت بیداد اموی و انواع فشارهای پنهان و آشکار، پای در راه زیارت آن حضرت (ع) نهاده و تا به امروز، زیارت امام حسین (ع) به عنوان یک آرزوی همیشگی برای هر مرد و زن مسلمان و شیعه اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بوده است.
اربعین و زیارت امام حسین (ع)، با نام دو تن ( « عطیة بن عوف کوفی » و « جابر بن عبدالله انصاری » ) عجین است ؛ هنوز یک اربعین بیشتر از شهادت امام حسین (ع) در عاشوراء نگذشته بود که عشق حسینی و شوق دیدار و زیارت آن امام همام (ع) ، پای جابر بن عبدالله انصاری و عطیه کوفی را برای رفتن به جوار تربت پاکش، استوار ساخته و حرکت داد. لذا این 2 نفر به کربلا و زیارت مرقد و تربت پاک حضرت سیدالشهداء (ع) رفتند و در سوگ آن عزیز گریستند و به عزاداری پرداختند.
شيخ طوسی می نويسد : « روز اربعين، روزي است كه جابر بن عبدالله انصاري ؛ صحابي رسول خدا (ص) از مدينه براي زيارت قبر امام حسين (ع) به كربلا آمد و او، اولين زائري بود كه قبر شريف آن حضرت (ع) را زيارت كرد. »
جابر، وقتی خود را به کنار فرات رسانید، در آن غسل کرد تا پاک و مطهر شود، آن گاه به سوی مرقد مطهر حضرت اباعبداللّه الحسین (ع) حرکت کرد. او وقتی دست خود را روی قبر شریف حضرت نهاد، فریادی زد و از هوش رفت. بعد از آن که به هوش آمد، سه بار گفت: " یا حسین! " و سپس شروع به خواندن زیارت کرد.
عطیه عوفی می گوید : " ... فَخَرَّ [ جابِرٌ ] عَلَی القَبرِ مَغِشیّاً عَلَیِه فَرَشَشتُ عَلَیهِ شَیئاً مِنَ الماءِ فَأفاقَ ثُمَّ قالَ یا حُسَین ُ ـ ثَلاثاً ـ ثُمَّ قالَ: أحَبَیبٌ لا یُجیِبُ حَبیبَهُ ثُمَّ قالَ أنّی لَکَ بِالجَوابِ ... و فُرِّقَ بَینَ بَدَنِکَ و رَأسِکَ "
" ... جابر به حالت غش روی مزار [ امام حسین (ع) ] افتاد ، به صورتش آب پاشیدم ؛ به هوش آمد. آن گاه سه بار گفت: « یا حسین! » سپس گفت: « آیا دوست، جواب دوستش را نمی­دهد؟ » آن گاه گفت: « چگونه می توانی جواب دهی، در حالی که بین بدن و سرت فاصله افتاده است ؟ » "

ورود اهل بیت ( و اسرای کربلا ) در اربعین، به زیارت امام حسین (ع) :
بدون تردید اهل بیت و اسرای کربلاء ، بعد از واقعه عاشورای سال 61 هجری قمری، به زیارت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) مشرف شدند. اما بین تاریخ نگاران درباره تاریخ این جریان، اختلاف نظر وجود دارد. گروهی از آن ها ؛ اربعین اول و برخی نیز اربعین سال بعد، را زمان ورود اهل بیت به کربلا می دانند. از جمله افرادی که ورود اهل بیت را در اربعین اول تأیید می کند، سید بن طاووس است که در کتاب اللهوف می نویسد: " وقتی زنان و فرزندان حسین ( علیه السلام ) از شام برگشته و به سرزمین عراق رسیدند، به راهنمای قافله گفتند: « ما را از کربلا ببر. » ، وقتی به کربلا رسیدند، جابر بن عبداله انصاری و جمعی از بنی هاشم و مردانی از اولاد پیغمبر ( صلی الله علیه و آله ) را دیدند که برای زیارت مرقد مطهر حسین ( علیه السلام ) آمده اند. آنان شروع به عزاداری و نوحه سرایی کردند، زنان قبائل عرب نیز که در آن اطراف بودند جمع شده و عزاداری کردند. کاروانیان سپس از آن‏جا به سوی مدینه کوچ کردند. "
در اين روز ، زيارت اربعین امام حسين (ع) مستحب است. این زيارت ( اربعين ) به نقل از حضرت امام جعفر صادق (ع) ذکر شده است‌ :
" السلام علي ولي الله و حبيبه‌، السلام علي خليل الله و نجيبه‌، السلام علي صفي الله و ابن صفيه‌ ..."

********

+