« درد دل با امام زمان (عج) »

( اشعار و دل نوشته ها )

میلاد باسعادت امام محمدباقر (ع)

باسمه تعالی
السلام علیک یا محمد بن علی ، ایها الباقر یابن رسول الله ،
یا حجه الله علی خلقه ... یا وجیهاً عندالله ، اشفع لنا عندالله.

" خجسته سالروز میلاد باسعادت پنجمین امام شیعیان جهان ؛
حضرت امام محمدباقر ( علیه السلام ) را تبریک و شادباش عرض می نماییم. "

 *******

     حضرت امام محمدباقر (ع) ؛ پنجمین امام شیعیان جهان ، در روز جمعه ( یا دوشنبه یا سه شنبه ) غره ( اول ) ماه رجب ( به روایتی ) یا سوم ماه صفر سال 57 هجری قمری ( به روایتی دیگر ) در شهر مدینه چشم به جهان گشودند.
     پدر ارجمندشان ؛ حضرت امام سجاد (ع) و مادر گرامیشان ؛ ام عبدالله، فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع) است.
     در آن روز سراسر نور و سرور، در خانه چهارمین امام هدایت، فروغی که از بیت نبوت و خاندان رسالت، جهان را روشنی می داد، در وجود شکافنده دانش ها، حضرت باقرالعلوم (ع) تجلی یافت و کودکی پای به عالم هستی نهاد که همه جا را نورباران کرد. حضرت امام سجاد (ع) ، پس از تولد فرزند بزرگوارشان ، او را در آغوش گرفته ، بعد از نوازش، بر گوش راست او اذان و بر گوش چپش اقامه خوانده و آن گاه این مولود مبارک را « محمّد » نام نهادند.
     حضرت امام جعفر صادق (ع) در مورد مادر گرامی پیشوای پنجم شیعیان ( فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع) ) می فرمایند: « آن بانو، صدیقه ای بود که همانند او در میان فرزندان امام حسن علیه السلام دیده نشده است. »
     در تاریخ، از قول حضرت امام باقر (ع) نیز داستانی شگفت در مورد آن بانوی والا آمده که از مقام سترگ ایشان خبر می دهد. امام باقر (ع) می فرمایند: « مادرم نزدیک دیواری نشسته بود که ناگهان دیوار شکافته شد و ما صدای هولناک فرو ریختن دیوار را شنیدیم. در این حال، مادرم دست خود را بلند کرد و به سوی دیوار گرفت و گفت: نه، به حق مصطفی صلی الله علیه و آله سوگند یاد می کنم که خداوند اجازه سقوط به تو نداده است. پس دیوار در هوا معلق ماند تا مادرم از آن بگذشت. پس از آن، پدرم ؛ امام سجاد علیه السلام ، یک صد دینار از برای مادرم صدقه داد. »
     حضرت امام محمدباقر (ع) در واقعه جانگداز کربلا ( سال 61 هجری و در سن 4 سالگی ) همراه پدر و در کنار جدش حضرت سید الشهداء (ع) حضور داشت.
     آن حضرت در زمان شهادت پدر بزرگوارشان امام سجاد (ع) در سال 94 هجری قمری ، 36 سال سن داشتند و از همان تاریخ، زمام امامت شیعیان را ( به مدت نوزده سال و دو ماه تا زمان شهادت ) عهده دار شدند و در سال 114 هجری قمری ، در سن 57 سالگی به دست هشام بن عبدالملک مسموم و به شهادت رسیدند.
      مرقد شریف آن حضرت (ع) در قبرستان بقیع در شهر مدینه ، در کنار مرقد پدربزرگوارشان امام سجاد (ع) ، جد بزرگوارشان ؛ امام حسن مجتبی (ع) و فرزند عزیزشان ؛ امام جعفر صادق (ع) واقع شده است.
     کنیه امام باقر (ع) ؛ « ابوجعفر » است و با توجه به ویژگی ها و کمالات آن حضرت ، القاب متعددی برای ایشان ، ذکر شده است که معروف ترین آنها « باقر العلوم » است. زیرا آن حضرت ، شکافنده معضلات فکری و حل کننده مسائل و پیچیدگی های علوم بودند و در گستردگی معارف و دانش شخصیت منحصربه فرد عصر خود محسوب می شدند. 
     از دیگر القاب آن حضرت(ع) ؛ شاکر، هادی، امین، صابر، ذاکر، جامع، حاضر است که هر یک از آنها بر بعد خاصی از کمالات و فضایل آن حضرت دلالت دارند.
     علم و دانش امام محمد باقر (ع) ، همانند دیگر امامان (ع) ، از سرچشمه وحی نشأت می گرفت و در عصری که زندگی می کرد هیچ کس به پایه علمی آن حضرت نمی رسید. آوازه منزلت علمی ایشان به حدی بود که همه تاریخ نویسان، اعم از مسلمان و غیر مسلمان، در توصیف کمالات آن حضرت (ع) ، بدون استثنا به مقام علمی امام (ع) اشاره نموده اند.
     حضرت امام محمد باقر (ع) ، همانند اجداد پاکش عابدترین فرد روزگار خود محسوب می شد. به گونه ای که ابن صباغ می گوید: « تمام عمر امام علیه السلام در راه طاعت خدا بود. » آن حضرت (ع) در عبادت ، الگوی راستین عابدان بود. علی رغم کثرت عبادت هرگز به گوشه نشینی و دوری از فعالیت های اجتماعی روی نیاورد، گرچه به قول امام صادق (ع) ؛ " آن قدر شب ها نماز می خواندند که در نتیجه ایستادن در حال نماز ، پاهای او ورم می کرد. " با این همه خود را در عبادت خدا قاصر می دید و می فرمود: « چه کس می تواند چون علی علیه السلام خدا را عبادت کند؟ ».

* معجزه ای از آن امام همام (ع) :
    در کتاب های تاریخی، معجزات فراوانی از امام محمدباقر (ع) نقل شده است. در یکی از آنها، عبداله بن عطاء مکی می گوید: « با اشتیاق دیدار روی امام باقر علیه السلام ، از مکه به مدینه آمدم. شبی که به مدینه رسیدم، باران شدید و سرمایی سخت بیداد می کرد. من که نیمه شب به در خانه حضرت رسیده بودم، با خود گفتم: اکنون برای در زدن دیر شده است. پس بهتر است تا صبح همین جا بمانم و صبح هنگام به خدمت ایشان مشرف شوم. در این هنگام، صدای امام (ع)  را شنیدم که می فرمود: در خانه را برای ابن عطاء باز کنید که امشب، سرمای سخت و آزار باران را به خاطر ما تحمل کرده است. »

* تصریح پیامبر اکرم (ص) به امامت آن حضرت (ع) :
    پیامبر اکرم (ص) در ضمن روایات زیادی به مسأله امامت امام محمدباقر (ع) تصریح فرموده اند که از مهم ترین آن روایات، روایت جابر بن عبداله انصاری است. محمد بن مسلم می گوید: " در کنار جابر نشسته بودیم که امام سجاد علیه السلام همراه با فرزندشان محمد (ع) وارد شدند. حضرت سجاد علیه السلام به پسر بزرگوارشان دستور دادند که جابر را که در آن ایام پیرمرد و نابینا شده بود احترام کند. وقتی این کودک پیشانی جابر را به عنوان احترام بوسیدند، جابر پرسید: این کودک کیست؟ امام  سجاد علیه السلام فرمودند: « پسرم محمد است. » جابر ، محمد را در آغوش گرفت و گفت: « ای محمد ،  رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به تو سلام می رساند. » حاضران از جابر توضیح بیشتر خواستند. جابر گفت: روزی در خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بودم که فرمودند: « ای جابر، تو آن قدر زنده می مانی که حتی فرزندم، محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب را که نامش در تورات باقر است، می بینی. وقتی او را دیدی سلام مرا به او برسان. » "

* جملاتی از فرمایشات گهربار امام محمدباقر (ع) :
-    ای جابر! هر که اطاعت خدا کند و ما را دوست داشته باشد، او ولی و دوست ماست و هر کس به خدا نافرمانی کند، دوستی ما هیچ سودی به حالش نخواهد داشت.
-     بنیاد اسلام ، پنج چیز است : نماز، زکات، روزه ماه مبارک رمضان، حج و ولایت ائمه ( علیهم السلام ) .
-     همانا شیعه ما کسی است که از خدای عزوجل اطاعت کند.
-     مسلمان کسی است که مسلمانان از آسیب زبان و دستش ایمن باشند.
-     به خدا سوگند هیچ بنده ای در دعا پافشاری و اصرار به درگاه خدای عزوجل نکند، جز اینکه حاجتش را برآورد.
-     دو رکعت نماز بعد از مسواک کردن، از هفتاد رکعت نماز بی مسواک برتر است.
-     کمال انسان، دانشمند شدن در دین، صبر در بلا و میانه روی در زندگی است.
-     در روز قیامت، حسرت و اندوه و افسوس کسی از همه بیشتر است که عدل و داد را بستاید، ولی خود در عمل با آن مخالفت کند.
-     هان ای مردم! راست بگویید که خداوند با راستی است.
-     هنگامی که انسان به چهل سالگی می رسد، فرشته ای از آسمان ندا در می دهد که هنگام کوچ کردن رسیده؛ توشه سفر را آماده کن.
-      همانا خشم، آتش پاره ای از شیطان است که در قلب آدمی زاده افروخته می شود.
-      در کار خود با مردم خداترس مشورت کن.
-      خداوند، دشنام گو را دشمن خود می داند.
-      عالمی که از علمش بهره برند، از هفتاد هزار عابد بهتر است.
-      همانا پاداش صدقه در روز جمعه افزون می شود.
-      هیچ شرافت و افتخاری چون بلندهمتی نیست.


 ******

+