« درد دل با امام زمان (عج) »

( اشعار و دل نوشته ها )

ای دادخواه عترت و قرآن! بیا بیا ...

ای دادخواه عترت و قرآن! بیا بیا                 وی زخم دین به تیغ تو درمان! بیا بیا

از زخم هر شهید ندا می‌شود بلند                 کای التیام زخم شهیدان! بیا بیا

تا چند شیعه نالۀ «یابن‌الحسن» زند؟                 ای شیعه را پناه و نگهبان! بیا بیا

تا کی سر حسین به دروازه‌های شام                 بر نی کند تلاوت قرآن؟ بیا بیا

تا کی گُلان سوختۀ وحی، پای‌شان                 خونین بوَد ز خار مغیلان؟ بیا بیا

تا کی میان مقتل خون دست و پا زند                 جدّت حسین، با لب عطشان؟ بیا بیا

تا کی مهار ناقۀ زینب به دست شمر                 با اشک چشم و موی پریشان؟ بیا بیا

تا کی ز سوز سوختن خیمه‌هایتان                 در قلب شیعه آتش سوزان؟ بیا بیا

تا کی به خاک دامن گودال قتلگاه                 جسم حسین، زخمی و عریان؟ بیا بیا

درمان درد عترت و قرآن ظهور توست                 داروی زخم‌های فراوان! بیا بیا

«میثم» که هست مرثیه‌خوان در غم حسین              خواند تو را به دیدۀ گریان؛ بیا بیا

******

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ٩:۱٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٠ آبان ۱۳٩٤
تگ ها :

عزای اشرف اولاد آدم است، بیا!

عزای اشرف اولاد آدم است، بیا!

عزیز فاطمه! ماه محرّم است بیا

هلال ماه عزا می‌دهد ندا به فلک

که ماه گریه و اندوه و ماتم است بیا

پریده رنگ ز رخسار مادرت زهرا

قد رسول خدا در جنان، خم است بیا

لوای سرخ حسینی ندا دهد همه دم

که غیر تو چه کسی، صاحب دم است بیا

اگر شوند سماوات، چشمه چشمۀ اشک

به یاد قطرۀ خون خدا کم است بیا

به زخم‌های تن پاره پارۀ شهدا

خدا گواست، که تیغ تو مرهم است بیا

هنوز غرقه به خون، ماه روی عباس است

هنوز نقش زمین، دست و پرچم است بیا

بیا که پر شده از ذکر «یا حسین» جهان

بیا که ولوله در خلق عالم است بیا

هر آن دلی که به یاد حسین می‌سوزد

در آن شراره‌ای از شعر «میثم» است بیا

******

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ روز جمعه ۱ آبان ۱۳٩٤
تگ ها :

دعا ...

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

« یا مُذِلَّ کُلِّ جَبّارٍ یا مُعِزَّ کُلِّ ذَلیلٍ

قَدْ وَ حَقِّکَ بَلَغَ مَجْهُودى

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ فَرِّجْ عَنّى »

 

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۸:٢٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۸ دی ۱۳٩۳
تگ ها :

... از تو نیامد خبری

اَللّهُمَّ أَرِنِى الطَّلْعَةَ الرَّشیدَةَ  وَ الْغُرَّةَ الْحَمیدَةَ، وَ اکْحَُلْ ناظِرى بِنَظْرَةٍ مِنّى إِلَیْهِ،
وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ، وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ، وَ أَوْسِعْ مَنْهَجَهُ، وَ اسْلُکْ بى مَحَجَّتَهُ،
وَ أَنْفِذْ أَمْرَهُ، وَ اشْدُدْ أَزْرَهُ، وَ اعْمُرِ اللّهُمَّ بِهِ بِلادَکَ، وَ أَحْىِ بِهِ عِبادَکَ ...

 

طاقتم طاق شد و از تو نیامد خبری

جگرم آب شد و از تو نیامد خبری.

عاشقانی که مدام از فرجت می گفتند

عکسشان قاب شد و از تو نیامد خبری.

***** 

اَلْعَجَلَ، اَلْعَجَلَ، یَا مَولای یَا صَاحِبَ الزَّمانِ ...

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ٩:۳٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٩ آبان ۱۳٩۳
تگ ها :

طالب خون خدا متی ترانا و نراک

أَیْنَ صاحِبُ یَوْمِ الْفَتْحِ وَ ناشِرُ رایَةِ الْهُدى؟ أَیْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ الصَّلاحِ وَ الرِّضا؟ أَیْنَ الطّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیاءِ وَ أَبْناءِ الأَنْبِیاءِ؟  أَیْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ؟

... إِلى مَتى أَحارُ فیکَ یا مَوْلاىَ وَ إِلى مَتى، وَ أَىَّ خِطابٍ أَصِفُ فیکَ وَ أَىَّ نَجْوى،
... هَلْ مِنْ مُعینٍ فَأُطیلَ مَعَهُ الْعَویلَ وَ الْبُکاءَ؟ هَلْ مِنْ جَزُوعٍ فَأُساعِدَ جَزَعَهُ إِذا خَلا؟
هَلْ قَذِیَتْ عَیْنٌ فَساعَدَتْها عَیْنى عَلَى الْقَذى؟
هَلْ إِلَیْکَ یَابْنَ أَحْمَدَ سَبیلٌ فَتُلْقى؟
هَلْ یَتَّصِلُ یَوْمُنا مِنْکَ بِعِدَهٍ فَنَحْظى؟ مَتى نَرِدُ مَناهِلَکَ الرَّوِیَّةَ فَنَرْوى؟
مَتى نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مائِکَ فَقَدْ طالَ الصَّدى؟ مَتى نُغادیکَ وَ نُراوِحُکَ فَنُقِرُّ عَیْناً؟ 
مَتى تَرانا وَ نَراکَ ...

طالب خون خدا متی ترانا و نراک

یابن مصباح الهدی متی ترانا و نراک

چه شود با تو کنم گریه سر قبر حسین

در مزار شهدا، متی ترانا و نراک

صبح جمعه ناله‌ام أین معزُّ الاولیاست

می‌زنم تو را صدا، متی ترانا و نراک

نیمه‌های دل شب کنار دیوار بقیع

دهم آهسته ندا، متی ترانا و نراک

میزند تو را صدا از سر نیزه‌ها هنوز

سر از بدن جدا، متی ترانا و نراک

چه شود ببینمت کنار بین الحرمین

سر و جان کنم فدا، متی ترانا و نراک

زخم قلب پسر فاطمه را مرهم نیست

بی ظهورت اَبدا، متی ترانا و نراک

چه شود از گل رویت بدهی یک صدقه

سر راهی به گدا، متی ترانا و نراک

چهره بگشا و ز آینۀ خونین دلم

زنگ محنت بزدا، متی ترانا و نراک

"میثم" از خون خدا با تو سخن گفت بیا

پسر خون خدا، متی ترانا و نراک

 
*****

تشنه را در طلب آب گوارا تا کی *** این همه فاصله با حضرت دریا تاکی؟

سالهامیشودازحال شمابی خبریم ***این همه در به دری در دل صحرا تا کی؟

جمعه ها میرسد و میرود اما بی تو *** انتظار فرج ای دادرس ما،تا کی؟

دوری ازماست وگرنه تو به ما نزدیکی*** ما که مردیم،جدایی ز تو آقا تا کی؟

شیعیان جز تو ندارند پناهی برگرد *** گریه و ندبه و ذکر فرج ما تا کی؟

همه جاپرشده ازجرم و جنایت برگرد***دیدن این همه غم،یوسف زهرا تا کی؟

آه ای منتقم خون شهیدان خدا *** غزه شد دجله خون،غیبت کبری تا کی؟

پای ابلیس دوباره به حرم ها وا شد *** ذبح مظلوم شده عادت اعدا، تا کی؟

بخدا،هیچ کسی مثل حسین ذبح نشد*** زینب و گریه براین ماتم عظمی تا کی؟

فاطمه آمده از عرش،بگویید به شمر *** خنده بر چشم تر زینب کبری تا کی؟


******

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ٧:٤٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٤ امرداد ۱۳٩۳
تگ ها :

کاش شوم من عاقبت، یک نفر از سپاه تو ...

جمعه به جمعه چشم من، منتظر نگاه تو

کی دل خسته ام شود معتکف پناه تو؟

زمزمه لبان من، این طلب است از خدا

کاش شوم من عاقبت، یک نفر از سپاه تو ...

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ٢:۳۳ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٠ تیر ۱۳٩۳
تگ ها :

آقا! بیا که بی تو، پریشان شدن بس است ...

السَّلاَمُ عَلَى بَقِیَّةِ اللَّهِ فِی بِلاَدِهِ وَ حُجَّتِهِ عَلَى عِبَادِهِ ...

 یا وَصِىَّ الْحَسَنِ وَ الْخَلَفَ الْحُجَّةَ اَیُّهَا الْقاَّئِمُ الْمُنْتَظَرُ الْمَهْدِىُّ
یَا بْنَ رَسُولِ اللّهِ، یا حُجَّةَ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ، یا سَیِّدَنا وَ مَوْلینا،
اِنّا تَوَجَّهْنا وَ اسْتَشْفَعْنا وَ تَوَسَّلْنا بِکَ اِلَى اللّهِ وَ قَدَّمْناکَ بَیْنَ یَدَىْ حاجاتِنا،
یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ.

 

آقا! بیا که بی تو، پریشان شدن بس است.       از دوری تو، پاره گریبان شدن بس است.

کنعان دل، بدون تو شادی پذیر نیست       یوسف! ظهور کن که پریشان شدن بس است.

یعقوب، دیده ام چه قَدَر منتظر شود       یعنی مقیم کلبه احزان شدن بس است.

موی سپید و بخت سیاه مرا ببین      دیگر بیا که بی سر و سامان شدن بس است.

تا کی گناه پشت گناه ایّها العزیز؟      تا کی اسیر لذّت عصیان شدن؟ بس است.

خسته شدم از این همه بازی روزگار       مغلوب نفس خاطی و شیطان شدن بس است.

سر گرم زندگی شدنم را نگاه کن      بر سفره های غیر تو مهمان شدن بس است.

دست مرا بگیر که عبدی فراری ام      دست مرا بگیر، گریزان شدن بس است.

اِحیا نما در این شب اَحیا، دل مرا      دل مردگی و این همه ویران شدن بس است.

آقا! بیا به حقّ شکاف سر علی (ع)       از داغ هجرت آتش سوزان شدن بس است.

******

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۸:٤۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٤ تیر ۱۳٩۳
تگ ها :

بنمای به ما، ماه جمالت آقا ...

السَّلاَمُ عَلَى الْحَقِّ الْجَدِیدِ وَ الْعَالِمِ الَّذِی عِلْمُهُ لاَ یَبِیدُ،
السَّلاَمُ عَلَى مُحْیِی الْمُؤْمِنِینَ وَ مُبِیرِ الْکَافِرِینَ، السَّلاَمُ عَلَى
مَهْدِیِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْکَلِمِ ...

 

یابن الحسن!

در جمعه ای از ماه ضیافت، آقا!

بنمای به ما، ماه جمالت آقا!

بگذار بگویمت که از دوری تان،

تنگ است دل و چشم به راه است، آقا!

 *****

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۸:٢٦ ‎ق.ظ روز جمعه ۱۳ تیر ۱۳٩۳
تگ ها :

دیدن روی تو، بر دیده جلا می بخشد ...

 ... بِأَبى أَنْتَ وَ أُمّى وَ نَفْسى لَکَ الْوِقاءُ وَ الْحِمى
یَابْنَ السّادَةِ الْمُقَرَّبینَ، یَابْنَ النُّجَباءِ الْأَکْرَمینَ، یَابْنَ الْهُداةِ الْمَهْدِیّینَ،
یَابْنَ الْخِیَرَةِ الْمُهَذَّبینَ ...

دیدن روی تو، بر دیده جلا می بخشد     قدم یار به هر خانه صفا می بخشد.

بدتر از درد جدایی به خدا دردی نیست      خاک پاهای تو گفتند دوا می بخشد.

از پس پرده غیبت هم اگر باشد، باز      دست تو، هر چه طلب کرد گدا، می بخشد.

شب احیاست، ببین مرده عشقت هستیم      کو نگاه تو که جان بر تن ما می بخشد؟

شب قدر است و ما هم همه محتاج آقا!      گوشه چشم تو به ما، قدر و بها می بخشد.

رو سیاهیم ولی دست به دامان توایم      تو اگر واسطه باشی که خدا می بخشد.

ابر وقتی که ببارد، همه جا می بارد      پس اگر خواست ببخشد، همه را می بخشد.

در جواب « بِعَلِیٍّ، بِعَلِیّ (ع) » گفتن ما      مادرت، تذکره کرب و بلا می بخشد.


******

ز غم تو گشته ویران، دل زار عاشقانت      ز فراق رویت ای گل! شده ایم نغمه خوانت.

دل عالمی و دل ها، ز غم تو غرق در خون      مکش از ملال شاها، دگر ابروی کمانت.

تو که بال رحمتت بر سر ما فکنده سایه      ز چه رو نهانی از ما؟ به کجاست آشیانت؟

همه از پی تو پویان، همه خسته ایم و بی جان    تو که جان ماسوایی، ملکا قسم به جانت.

چه خوش است دیده ما، شود از رخ تو روشن      چه خوش است گوش ما را، بنوازی از بیانت.

به غلامی تو شاها! نه لیاقت است ما را      که خوریم غبطه ها بر سگ درب آستانت.


******

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۸:۳٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ تیر ۱۳٩۳
تگ ها :

درون قلب جهان، انقلاب گشته، بیا ...

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا سَیِّدی وَ مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ ...

 دَخِیلِکَ یا وَصِیَّ الحَسَنِ وَ الخَلَفَ الحُجَّةَ اَیُّهَا القائِمُ المُنتَظَرُ المَهدِیُّ یَابنَ رَسوُلِ اللّهِ یا حُجَّةَ اللّهِ عَلی خَلقِهِ یا سَیِدَنا وَ مَولانا ... یا وَجیهاً عِندَاللّهِ اِشفَع لَنا عِندَاللّه

 ... الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ، اَدْرِکْنا‏ اَدْرِکْنا‏ اَدْرِکْنا،‏ الأَمانَ الأَمانَ الأَمانَ....

 

درون قلب جهان، انقلاب گشته، بیا.

نفس، بدون تو همچون عذاب گشته، بیا.

نظاره کن به فرا سوی سامرا و ببین

حرم به دست حرامی، حصار گشته، بیا.

******

اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ، صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ،
فی هذِهِ السّاعَةِ وَ فی کُلِّ ساعَةٍ، وَلِیّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیْناً،
حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.

« اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر ... »

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۸:٢۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٦ تیر ۱۳٩۳
تگ ها :

... کی به آخر نفس این شب یلدا برسد؟

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ ...

دَخِیلِکَ یا وَصِیَّ الحَسَنِ وَ الخَلَفَ الحُجَّةَ اَیُّهَا القائِمُ المُنتَظَرُ المَهدِیُّ یَابنَ رَسوُلِ اللّهِ یا حُجَّةَ اللّهِ عَلی خَلقِهِ یا سَیِدَنا وَ مَولانا ... یا وَجیهاً عِندَاللّهِ اِشفَع لَنا عِندَاللّه

... الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ، اَدْرِکْنا‏ اَدْرِکْنا‏ اَدْرِکْنا،‏ الأَمانَ الأَمانَ الأَمانَ....

ژ

بی تو، یک روز نشد خوب به فردا برسد.      یا دعا از سر سجاده به بالا برسد.

زندگی سخت نفس می کشد اینجا بی تو       کی به آخر نفس این شب یلدا برسد؟

چشم باران زده کوچه به راه است هنوز       کاش آهنگ قدم هات به اینجا برسد.

حسرت یخ زده پنجره ها را دریاب       تا به گرمای دمت، فصل تماشا برسد.

سیزده قرن زمین چشم به راهت مانده       نکند کار دوباره به اگر ها برسد.

درد دیرینه یک قوم، تو را می خواند       با تو این زخم قدیمی به مداوا برسد.

اگر از عمر جهان، ثانیه ای باقی بود       باید آن ثانیه حرف تو به دنیا برسد.

شجره نامه ما، مثل سحر معلوم است.      چون به سر سبزی سرشاخه طوبی برسد.

******

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۸:٢٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٤ تیر ۱۳٩۳
تگ ها :

با صد امید، بر در این خانه آمدم ...

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ ...

 

با صد امید، بر در این خانه آمدم          اقرار می کنم که تو خوبیّ و من بدم.

مردودتر ز من نبود بنده ای ولی          باور نمی کنم که تو مولا کنی ردم.

ایمان من، محبّت و دینم ولایت است          بگذار دشمنان تو خوانند مرتدم.

از بیت بیت من، همه پیدا بود که هست          روح القدس به وقت سرودن، مؤیدم.

قابل نبوده ام که کند دعوتم کسی          مولا کریم بود که بی دعوت آمدم.

هر کس گرفت دست توسّل به دامنی          من دست خود به دامن آل عبا زدم.

با آن همه صفات نمک ناشناسی ام          عمری کنار سفرۀ آل محمّدم.

اینان مرا که جز تنی آلوده نیستم          تبدیل می کنند به روح مجرّدم.

دریا حریف نیست که پاکم کند، مگر          مولا به خاک کوی خود از لطف شویدم.

من کیستم که میثم این خاندان شوم          این موهبت بود ز خداوند سرمدم.

*****

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۸:٤٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٥ خرداد ۱۳٩۳
تگ ها :

گل نرگس! چه شود بوسه به پایت بزنم ...

بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ، صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ،
فی هذِهِ السّاعَةِ وَ فی کُلِّ ساعَةٍ، وَلِیّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیْناً،
حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.

گل نرگس! چه شود بوسه به پایت بزنم؟
تا به کی، خسته دل از دور، صدایت بزنم؟

گل نرگس! نکند مهر ز من برداری،
داغ دیدار رخت را به دلم بگذاری.

« اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر ... »

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ۱٢:٠٩ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۳ خرداد ۱۳٩۳
تگ ها :

اگر بیایی از سفر، آه چه خوب می شود ...

یَا اَبَاصالِحَ المَهدِی (عج)! یَا سَیِّدِی وَ مَوْلاىَ!

یَا صاحِبَ الزَّمان ( رُوحِی لَکَ الفِداء )! ...

سلام خدا بر تو باد ... 

باز به انتظار تو، جمعه غروب می شود

اگر بیایی از سفر، آه چه خوب می شود ...

******

هجر تو ز درد و داغ، دلگیرم کرد.

اندوه و غم زمان، زمین گیرم کرد.

گفتند که جمعه می رسی از کعبه

این رفتن جمعه جمعه ها، پیرم کرد.

******

برگرد گه شیعه دل غمینه،

از دوری تو زار و حزینه ... 

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعَافِیَةَ وَ النَّصْر ...

  
نویسنده : سید احمد احمدی شیخ شبانی ; ساعت ٧:۳٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٦ خرداد ۱۳٩۳
تگ ها :

← صفحه بعد